Roman Nieczyporowski

Roman Nieczyporowski; fot. Bartosz Żukowski

Wydział: MINoS

E-mail: roman.nieczyporowski@asp.gda.pl

Roman Nieczyporowski

„Z dachu naszego starego domu widać było wieże ratusza i kościoła Marii Panny, z okien kolejnego mieszkania rozpościerał się widok na las stoczniowych dźwigów. Ukształtowały mnie miejsca, w których wzrastałem, i ludzie, których spotykałem na swojej drodze. Pamiętam dobrych, zapominam złych. Najważniejsi jednak będą zawsze dla mnie moi Rodzice. Dali mi życie i wyobraźnię. Pamiętam jak staliśmy z Ojcem nad brzegiem morza, patrzyliśmy w dal i w pewnym momencie Tata powiedział: „tam gdzie się kończy horyzont, leży nieznany ląd, Ziemia jest trochę garbata, więc go nie widać stąd. By do niego dotrzeć, musisz uwierzyć, że jest.” Czymkolwiek się zajmuję, czy będzie to kultura antycznej Grecji, czy „szaleństwo” wizji Hieronima Boscha, smutek obrazów Marka Rothko, czy katharsis sztuki Josepha Beuysa, zawsze poszukuję „nieodkrytych lądów”.”

Urodzony w 1961 roku. Studia historyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza i Uniwersytecie Gdańskim ukończone w 1992, doktorat w 1999 w Instytucie Historii UG. Bada kulturowe aspekty sztuki współczesnej (w szczególności twórczości Arakiego, Beuysa, Hockneya, Hugo, Kiefera, Morimury, Rothko, Serano, etc.). Ostatnio pracuje nad problemem pamięci Holocaustu w sztuce. Kilkuletnie związki z uczelniami na Wyspach Brytyjskich i w Skandynawii zaowocowały badaniami poświęconymi sztuce i architekturze średniowiecznej Skandynawii. Członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Polskiego Towarzystwa Filologicznego, Polskiego Towarzystwa Estetycznego, Hembygdsförening (Szwedzkiego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami) oraz Zarządu Fundacji im. Dr Katarzyny Cieślak.