Monika Walenciejczyk

Kierunek studiów: Grafika
Tytuł pracy: "Degradacja"
Promotorzy: dr Łukasz Butowski, dr hab. Katarzyna Łukasik

Urodzona w 1993 roku. Absolwentka grafiki na gdańskiej ASP. W czerwcu 2019 roku obroniła dyplom magisterski zrealizowany w pracowni Litografii prowadzonej przez dr Łukasza Butowskiego oraz w pracowni Serigrafii pod okiem dr hab. Katarzyny Łukasik. Jako efekt uboczny zainteresowania sztuką prowadzi fanpage Lithotito, skupiający się na ciekawostkach związanych z litografią i grafiką artystyczną. Brała udział w kilkudziesięciu wystawach i prezentacjach sztuki w kraju i zagranicą.

Monika Walenciejczyk (born 1993) is a polish graphic artist. Monika is a graduate of the Faculty of Graphic Art at the Academy of Fine Arts in Gdańsk. Her diploma Degradation was realized in Lithography Studio (Ph. D Łukasz Butowski) and  Serigraphy Studio (Ph. D. Katarzyna Łukasik) She is a lithography lover. She creates graphic forms, short movies, gifs and posters. She is the owner of a profile Lithotito on Instagram and Facebook. The page consists of graphic art , especially Lithography. She was awarded (2018) by the Ministry of Culture and National Heritage (MKiDZN). Her diploma (2019) Degradation was nominated during the exhibition The Best Diplomas of the Academy of Fine Arts in Poland.

Degradacja

Dyplom główny Degradacja składa się z wielu prac litograficznych o wymiarach od 20 x 30 cm do 70 x 100 cm. Degradacja jest procesem rozpadu. Degradacja odnosi się do "obniżenia wartości, utraty pozycji społecznej, rozkład związku chemicznego lub niszczenie środowiska naturalnego."[1] Docelowo w realizacji skupiam się na degradacji jako destrukcji.  Wątek, który podjęłam dotyczy biosfery i sedymentacji wody w naszym otoczeniu. Litografie są komentarzem do otaczającej nas, zbliżającej się martwoty. Jedną z pobudek do wykreowania grafik były informacje dotyczące zanieczyszczenia wód, jednak z upływem czasu i pracy nad materiałem, kompozycja stopniowo ulegała deformacji i przekształceniu formy, ponieważ stała się grafiką reprezentującą moje odczucia, stany wzlotów i upadków, chaotycznych myśli. Grafiki są skonstruowane w taki sposób, aby zilustrować proces opadania i odkładania zarówno w bio sferze jak i w umyśle. Zadając sobie pytanie o to, jak się czujemy, zarówno fizycznie jak i psychicznie, nie zastanawiamy się nad tym, że nasze samopoczucie jest zależne od środowiska, w którym żyjemy i od tego jakie decyzje podejmujemy. Woda jest wszechobecna w naszym otoczeniu jest niezbędna. Niestety, jej zasoby się kończą. Dodatkowo jakości ukochanego tlenku wodoru ulega stałemu pogorszeniu. Jako społeczeństwo na przestrzeni lat będziemy zmuszeni do zaadoptowania się w nowym środowisku. Cykl grafik  ilustruje niesforną, chaotyczną strukturę, mającą za zadanie zwrócić uwagę odbiorcy na zaburzenia zachodzące w jakości spożywanej i otaczającej nas wody jak i w naszych relacjach z innymi. Grafiki symulują zabrudzenie i zanieczyszczenie życiodajnej cieczy, gdzie zawiesina cząsteczek unosi się na powierzchni. Zrealizowane wydruki przedstawiają organiczne struktury zamknięte w  zgeometryzowanych kształtach łączących się w aglomerat. Dynamiczność organicznych faktur ma za zadanie wywołać w odbiorcy uczucie niepokoju.

Cykl serigrafii pt. Wyspy absorbowalne wykonanych w ramach aneksu w pracowni sitodruku jest kontynuacją tematu związanego z zanieczyszczeniem. Prace się wzajemnie uzupełniają, mimo iż ilustrują w sposób odmienny dwa podobne wątki. Wyspy absorbowalne są próbą zderzenia się z otaczającym nas nadmiarem wyprodukowanych śmieci. Wielka Pacyficzna Plama Śmieci, czyli dryfujące skupisko odpadów między Kalifornią a Hawajami, której substytutów nie musimy szukać daleko, wystarczy się rozejrzeć. Absorbować czyli wchłaniać, zajmować całą dostępną powierzchnie. Inspiracją były wyspy absorbowalne – hałdy śmieci wrzucane przy Gdańskim Zrembie [upadłej fabryce maszyn budowlanych]. Celem pracy jest zwiększenie świadomości u odbiorcy wynikających z zagrożenia jakie może wywołać dewastowanie wspólnej przestrzeni. Aneks składa się z sitodruków, które na pierwszy rzut oka mają za zadanie zainteresować, po to aby odbiorca był zaciekawiony i jak dziecko poszukiwał powoli wyłaniających się  szczegółów. Wyspy są kolażem składającym się ze zdjęć skupisk śmieci na których są sterty ubrań, butów, plastikowych opakowań, fotografii jedzenia. Nawiązanie do niderlandzkich martwych natur, wykorzystanie materiałów z recyklingu ma na celu podsycić napięcie jakie powoduje oglądanie obrazu. Zastosowane kolory w grafikach [ żółty, złamany róż i turkus ] podkreślają wszechogarniający nadmiar odpadów, resztek po człowieku, resztek myśli.

[1] https://sjp.pl/degradacja, [dostęp: 18.05.2019].