Natalia Magalska

Kierunek studiów: Rzeźba
Tytuł pracy: "Łódzka 5"
Promotorka: prof. Katarzyna Józefowicz

Urodzona w 1994 roku w Elblągu, absolwentka Rzeźby na ASP w Gdańsku, dyplom w pracowni prof. Katarzyny Józefowicz. Uczestniczka licznych wystaw m.in.: Międzynarodowej Wystawy Rysunku Studenckiego NAD_RYSOWAĆ, czy Wystawy Międzywydziałowego Konkursu Rysunkowego „Przegrys”, w którym otrzymała Grand Prix oraz Nagrodę Publiczności. Poza tym nagrodzona m.in. wyróżnieniem w XVII Międzynarodowych Warsztatach Odlewniczych, I miejscem w Międzywydziałowym Konkursie „Going Upstream” oraz wielokrotnymi stypendiami Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Prezesa Rady Ministrów, Starosty Elbląskiego oraz Stypendium Rektora dla najlepszych studentów.

Born 1994 in Elbląg, graduated Sculpture at the Academy of Fine Arts in Gdańsk at prof. Katarzyna Józefowicz’s class. Participant of numerous exhibitions, e. g. International Exhibition of Student’s Drawing NAD_RYSOWAĆ and Exhibition of Interfaculty Drawing Contest “Przegrys”, where she was awarded with the Grand Prix and Audience’s Prize. Moreover she received honourable mention in XVII International Iron Casting Workshops, the First Prize in Interfaculty contest “Going Upstream” and also multiple scholarships: the Minister’s of Culture and National Heritage, the Prime Minister’s, the Foreman’s of Elbląg and the Rector’s for the best students.

Łódzka 5

Wyjściem do pracy jest powszechne zjawisko amnezji dziecięcej, czyli braku wspomnień pochodzących z okresu wczesnego dzieciństwa. Na przykładzie własnych, nielicznych wspomnień, podejmuję próbę stworzenia obiektów pamięci poświęconych moim nieżyjącym dziadkom – Teresie i Janowi Magalskim. W skład pracy wchodzi 6 obiektów ustawionych na planie domu rodzinnego znajdującego się przy ulicy Łódzkiej 5 w Elblągu. Każda z instalacji jest wizualizacją najsilniejszych wspomnień. Ich siła wynika z multisensorycznego oddziaływania – to wspomnienia smaku przesłodzonej miętowej herbaty robionej przez dziadka, smaku babcinego makowca z lukrem i kolorową posypką, słodkiego zapachu gotującego się soku z czarnej porzeczki, dźwięku grającej szkatułki z biżuterią babci, serialowej czołówki przy której babcia obierała kruche, lepkie jabłuszka, szorstkiego wełnianego swetra dziadka, zapachu i dźwięku szlifowanego drewna w jego warsztacie stolarskim.

Bardzo istotna jest dla mnie konfrontacja często przekłamanej dziecięcej pamięci z realnym obrazem, obcowanie z pamiątkami z domu rodzinnego, odszukiwanie wspólnych wspomnień dotyczących obiektu u pozostałych członków rodziny. Chciałabym, żeby ta praca stała się punktem krystalizacji pamięci rodzinnej pozwalającym na wszczęcie dyskusji o pamięci wspólnoty, wartości (nie)materialnego dziedzictwa i przepracowanie konfliktów dotyczących przeszłości.