„Interesuje mnie funkcjonująca w historii sztuki od czasów narodzin nurtu action painting, malarska zasada all-over. Pozbawiona „wymaganego” ładu, harmonii, punktu centralnego, podziału na plan pierwszy i drugi pozwala na poszerzenie wypowiedzi autora – granice płócien zatarły się a pojedyncze obrazy są tylko częścią większej, niezamkniętej całości. W cyklu kilkunastu obrazów badam strukturę tłumu – nawarstwiam figury ludzi/znaków. Moim celem nie jest namalowanie konkretnej sylwetki ludzkiej lecz wtłoczenie jej w opresyjny tłum społeczeństwa nadmiaru. Maluję masą a nie pojedynczym znakiem. Figury multiplikuję, odbijam, rysuję w nieskończoność. Ważne jest dla mnie poczucie mantrycznego działania.

Posługuję się zasadą powtarzalności, kompozycyjnego chaosu, urywkowości, które towarzyszą nam w czasach zdynamizowanej płynnej ponowoczesności. Nadmiar bodźców, poczucie ulotności czasu bez punktów początku i końca sprawia, że w zapętlonym tłumie poszukujemy indywidualizacji i oryginalności. Usilnie próbujemy odnaleźć punkt centralny obrazu, gdzie wzrok w końcu odpocznie.”