Krzysztof Gliszczyński
Krzysztof Gliszczyński; fot. Damian Kasprzak, dzięki uprzejmości Galerii SZOKART.
Wydział: Malarstwo
Krzysztof Gliszczyński
„W malarstwie poszukuję napięcia pomiędzy jego przyczyną materialną (farbą) a ideą, której jest nośnikiem. Ten splot, dzięki płynnemu medium, jakim jest malarstwo, pozwala na badanie stanów pośrednich, bycie poza czasem, pomiędzy nieobecnym a widzialnym. Płynność malarstwa pozwala na przenikanie czasu, odnajdywanie swojego miejsca między nim. Ciało w procesie akcji – malowania – jest łącznikiem, który zmienia się w funkcję medium, by stać się jego lustrem. Język ciała mówi więcej, ukazując to, co zdaje się niewidzialne. Ciało i jego gest otwierają nieświadome, by w twórczym procesie wyobcowywania rozbić szczegół i zatrzymać całość w kadrze. Moment scalania i rozbicia – te dwie sprzeczności – stają się dla mnie imperatywem do poszukiwań nowych znaczeń, stają się pytaniem o połać, o sens, pulp fiction naszej rzeczywistości.”
Urodzony w 1962 roku w Miastku. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Constantina Brâncuși w Szczecinie (1982). Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie ASP) w pracowniach prof. Hugona Laseckiego oraz prof. Kazimierza Ostrowskiego, u którego w 1987 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem. W tym samym roku został asystentem na Wydziale Malarstwa i Grafiki w pracowni prof. Hugona Laseckiego. W czasie studiów (1984–87) był założycielem i prowadzącym studencką galerię Wlot.
W 1994 roku uzyskał kwalifikacje I stopnia na podstawie zrealizowanego cyklu malarskiego „Dialog z nieobecnym”. Artysta poddał w nim analizie relacje ciała i gestu, inspirując się stanem lewitacji. Koncepcja ta nawiązywała do „przepaści czasowej” – kluczowej metafory myśli filozoficznej Hannah Arendt.
Stopień doktora habilitowanego (dawniej przewód kwalifikacyjny II stopnia) otrzymał w 2002 roku, prezentując prace z cyklu Residuum oraz Mitologia czerwieni. Tematem wykładu habilitacyjnego była refleksja nad przeszłością i teraźniejszością znaczenia czerwieni w kulturze.
W latach 1995–2002 założyciel i współprowadzący gdańską galerię Koło. Pomysłodawca utworzenia Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego, przyznawanej od 2002 roku przez gdański okręg ZPAP. Pełniąc funkcję dziekana Wydziału Malarstwa (2008–2012), zainicjował cykl publikacji i wykładów poświęconych teoretycznej refleksji nad sztuką oraz powołał do życia projekt Młode Malarstwo w Gdańsku.
W 2011 roku został mianowany profesorem sztuk plastycznych przez Prezydenta RP.
Jako prorektor ds. rozwoju i współpracy ASP w Gdańsku (2012–2016) współtworzył koncepcję Zbrojowni Sztuki, której otwarcie uświetniło obchody 70-lecia uczelni. W latach 2017–2024 kierował Międzywydziałowymi Środowiskowymi Studiami Doktoranckimi. Od 2014 roku, w drodze konkursu, prowadzi III Pracownię Malarstwa na macierzystym wydziale.
Artysta w swojej praktyce zgłębia różnorodne techniki malarskie: od tempery i oleju po techniki woskowe (enkaustykę). Jego malarskie struktury powstają z nieoczywistych materiałów, m.in. z pyłu marmurowego, sadzy, popiołu czy naturalnych pigmentów i ziem. Materialność prac staje się nośnikiem idei w realizowanych obrazach, obiektach, rysunkach oraz pracach wideo. Kluczowe dla jego twórczości pojęcie residuum służy analizie procesu, w którym materia malarska cyrkuluje między płaszczyzną płótna, jego rozwarstwieniem a odbiciem. Jest kuratorem wystaw, autorem tekstów i redaktorem publikacji o sztuce współczesnej.
Pełnił rolę recenzenta w ponad 40 postępowaniach awansowych (doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich). Pod jego opieką naukową stopień doktora uzyskali: Sławomir Lipnicki (2012), Daniel Cybulski (2018) oraz Magdalena Pela (2022).
WYSTAWY I PUBLIKACJE – POBIERZ
Mariola Balińska, „Krzysztof Gliszczyński: Beyond the Painting” - PRZEJDŹ
Monografia artysty
Krzysztof Gliszczyński, malarstwo/rysunek/obiekt/wideo, Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku, Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Gdańsk 2020 ISBN 978-83-66271-48-7 – PRZEJDŹ
[2026]