Skala dłoni: Juhani Pallasmaa i Radosław Gryta

Wielka Zbrojownia, Targ Węglowy 6

Przestrzeń: Audytorium

Data: 6/11/2019

Wydział: Rzeźba i Intermedia

Skala dłoni: Juhani Pallasmaa i Radosław Gryta

Konferencja

Juhani Pallasmaa "The Thinking Hand: embolied and existential wisdom in art”
Radoslaw Gryta ”Skala- rozmyślania na temat”

termin: 06.11.2019, 10:00
miejsce: Audytorium ASP (transmisja na PATIO ASP)

 

Zapraszamy na konferencję z udziałem Juhani Pallasmy oraz Radosława Gryty. Spotkanie odbędzie się 06.11.2019 na Audytorium ASP (transmisja na PATIO ASP) o godzinie 10:00.

Juhani Pallasmaa jest fińskim architektem. Miał wystawy w ponad trzydziestu krajach i napisał wiele artykułów na temat filozofii kultury, psychologii społecznej oraz teorii architektury i sztuki.
Wśród wielu książek Pallasmy na temat teorii architektury jest książka The Eyes of the Skin – Architecture and the Senses, książka, która stała się klasykiem teorii architektury i jest wymagana na kursach architektonicznych w wielu szkołach na całym świecie. Wybór esejów napisanych przez Pallasmę, od wczesnych do nowszych, został przetłumaczony na język angielski i zebrany razem w książce Encounters – Architectural Essays (Helsinki, 2005), wydanej przez Petera MacKeitha.
Jeśli chodzi o realizacje architektoniczne jego wczesna kariera charakteryzuje się troską o racjonalizm, standaryzację i prefabrykację. Pierwszym kluczowym dziełem Pallasmy wykazującym te zasady był Moduli 225 (z Kristianem Gullichsenem), produkowany przemysłowo domek letniskowy, 1969-1971, z czego około sześciu zbudowano w Finlandii. Jednak kluczowymi modelami dla tego typu architektury były zarówno architektura japońska, jak i wyrafinowane abstrakcje Ludwiga Miesa van der Rohe. W Finlandii ten typ architektury jest określany jako "konstruktywizm" – z podobieństwem rodziny do awangardowego rosyjskiego konstruktywizmu – i w tym czasie, pod koniec lat 50-tych i 60-tych, stanął w opozycji do pracy Alvara Aalto, który był coraz częściej postrzegany w swoim ojczystym kraju jako idiosynkratyczny indywidualista. Ale zainteresowanie Japonią zawierało również nasiona późniejszych obaw Pallasmy, materialność i fenomenologię doświadczenia. To właśnie po powrocie z nauczania w Afryce Pallasmaa odwrócił się od czystego konstruktywizmu i zajął się psychologią, kulturą i fenomenologią.

Radosław Gryta jest rzeźbiarzem, performerem oraz nauczycielem. Mieszka i pracuje w Finlandii. Rzeźbi najczęściej w drewnie i kamieniu. Sięga po glinę, włókna szklane, ceramikę, blachę i sklejkę. Rozpatruje w działalności artystycznej jednostkową i zbiorową pamięć – oraz zapominanie. Wartości – i ich definiowanie. Buduje mikrohistorie, które odnoszą się do codziennego życia. Prowokuje do odczytywania poezji w formie plastycznej. Prace Radosława Gryty znajdują się w muzeach, kolekcjach prywatnych na całym świecie i w przestrzeniach publicznych.
Fragment: "WILD STRAWBERRIES Historia i pamięć w rzeźbie Radosława Gryty" autorstwa Larsa Saariego.
"Nawet liście drzew wydzielały miód za czasów złotego wieku, ale dziś pszczoły rodzą się z kłębków świeżych kwiatów i trawy" – pisał Virgil wiele wieków temu. Wykorzystanie miodu jako materiału przywodzi na myśl wybitnego artystę i twórcę koncepcji rzeźby społecznej, Josepha Beuysa. Z jego filozofią, a przede wszystkim symboliką jego materiałów – filcu, tłuszczu, miodu – Gryta łączy w sobie bardzo wiele. Tym, co zainteresowało niemieckiego artystę Wolfganga Laiba sztuką Beuysa, był przede wszystkim jej terapeutyczny aspekt, dialog pomiędzy materią, a duchem. Te same pragnienia widzę w sztuce Gryty. Religia, katolicyzm w Polsce, to oczywiście znaczące siły społeczne i twórcy pamięci. Gryta mówi, że Kościół byłby w porządku bez Boga. I cytuje wiersz Różewicza o dwóch najważniejszych momentach w życiu człowieka. Pierwszy przychodzi, kiedy człowiek rodzi się bogiem, drugi – kiedy umiera, a robi to jakoś nieumyślnie, wymyka się, nigdy nie wraca.

Juhani Pallasmaa is a Finnish architect He had exhibitions in more than thirty countries and he has written numerous articles on cultural philosophy, environmental psychology and theories of architecture and the arts.
Among Pallasmaa's many books on architectural theory is The Eyes of the Skin – Architecture and the Senses, a book that has become a classic of architectural theory and is required reading on courses in many schools of architecture around the world. A selection of essays written by Pallasmaa, from the early years to more recent ones, has been translated into English and collated together in the book Encounters – Architectural Essays (Helsinki, 2005), edited by Peter MacKeith.
In terms of architectural production, His early career is characterised by concerns with rationalism, standardization and prefabrication. Pallasmaa's first key work demonstrating these principles was the Moduli 225 (with Kristian Gullichsen), an industrial-produced summer house, 1969-1971, of which around six were built in Finland. However, the key models for this type of architecture were both Japanese architecture and the refined abstractions of Ludwig Mies van der Rohe. In Finland this type of architecture is referred to as "constructivism" – with only a family resemblance to the avant-gardist Russian Constructivism – and at that time, the late 1950s and 1960s, stood in opposition to the work of Alvar Aalto, who was increasingly seen in his home country as an idiosyncratic individualist. But the interest in Japan also contained the seeds for Pallasmaa's later concerns; materiality and a phenomenology of experience. It was after returning from teaching in Africa that Pallasmaa turned away from pure constructivism, and took up his concerns with psychology, culture, and phenomenology.

Radosław Gryta is a sculptor, performer and teacher. Lives and works in Finland. He usually sculpts in wood and stone. He uses clay, fiberglass, ceramics, sheet metal and plywood. He considers individual and collective memory – and forgetting – in his artistic activity. Values – and defining them. He builds microhistories that refer to the everyday life of ordinary people. He provokes us to read poetry, materialized in a visual form. Radosław Gryta's works can be found in museums and private collections all over the world, and the artist also works in public spaces.
Excerpt from: „WILD STRAWBERRIES History and memory in the sculpture of Radosław Gryta” by Lars Saari.
“In the golden age, the leaves of trees themselves secreted honey, but today bees are born from fresh flower clusters and grass”, Virgil wrote many centuries ago. The use of honey as a material brings to mind an emminent artist and the founder of the concept of social sculpture, Joseph Beuys. With his philosophy and, above all, the symbolism of his materials – felt, fat, honey – Gryta combines a great deal. What interested the German artist Wolfgang Laib in Beuys’ art was primarily its therapeutic aspect, a dialogue between matter and the spirit. I see these same desires in Gryta’s art. Religion, Catholicism in Poland, these are obviously significant social forces and constructors of memory. Gryta says that the Church would be just fine without God. And he quotes a poem by Różewicz about the two most important moments in a person’s life. The first comes when a person is born a god; the second – when he dies, and he does so somehow unintentionally, he slips away, never to return.