Jerzy Ostrogórski

Jerzy Ostrogórski; fot. Bartosz Żukowski

Jerzy Ostrogórski

„W latach 70. XX wieku stworzyłem cykl obrazów-obiektów zastępujących malowany kadr słowem, materialny obiekt pojęciem, portret zaimkiem osobowym: on, ona. W latach 80. powstał cykl obrazów „Notatnik ścienny”, gdzie przestrzeń płótna zrównana została ze ścianą, która chłonie nieuporządkowane, spontaniczne zapisy dotyczące obrazu, zdarzeń i faktów związanych z malarstwem. Koniec lat 80. to obrazy podnoszące szkic do wartości oryginału. W tym okresie powstały również obiekty wykorzystujące gotową konfekcję, cykle „Wieszaki”, „Szatnie” i „Garderoby”. W końcu lat 90. stworzyłem obrazy i rysunki z cyklu „Perseweracje”, określane malarstwem dotknięcia; wykorzystałem w tych obrazach i rysunkach gotowe oraz wymyślone znaki i stemple. W ten sposób powstały fikcyjne kody tworzące metaforę systemu kultury uniwersalnej. Obiekty rysunkowe od roku 2005 to rysunki permanentne, gdzie w każdej chwili można je uzupełniać o nowe zapisy, znaki i informacje z codziennego życia.”

Urodzony w 1944 roku w Wilnie. Studia w PWSSP (obecnie ASP) w Gdańsku, dyplom z wyróżnieniem w 1971 roku w Pracowni Malarstwa profesora Stanisława Borysowskiego. Profesor tytularny. Współtwórca Galerii OUT w Sopocie. W latach 1992–1993 i 1998–2000 profesor Uniwersytetu Bilkent w Ankarze. Zajmuje się malarstwem i rysunkiem.